جیغ زدن و اینکه به سختی آرام میشود، نشانه ای است از این که احساسات طفل برای او بیش از حد بزرگ و خیلی سریع میشود و نمیتواند از عهده آن برآید.
به این رفتارها «بد خلقی» یا «از کوره در رفتن» نیز گفته میشود. این وضعیت برای همه سخت است؛ هم برای اطفال و هم برای والدین.
آنها این را از کجا میآورند؟
بخشهای زیادی از خلقوخو میتواند به جیغ زدن منجر شود. برخی کودکان به صدا، دما، مزه یا حرکت حساس هستند. برخی اطفال واکنشهای بسیار شدیدی دارند که کنترول آنها دشوار است.
اطفال که استرس یا رویدادهای آسیبزا را تجربه کرده اند نیز ممکن است سریع تحت فشار قرار بگیرند و در کنترول احساساتشان مشکل داشته باشند.
بسیاری از کودکان وقتی خسته، گرسنه یا ناخوش هستند، در کنترل احساساتشان مشکل دارند.
اطفال ممکن است از این رفتار توجه و کنترول زیادی به دست آورند، چون والدین با عجله وارد عمل میشوند تا آن ها را آرام کنند. وقتی والدین می بینند برای جلوگیری از قشقرق هر کاری از دستشان برمیآید انجام میدهند، کودکان ممکن است یاد بگیرند که قشقرق راه خوبی برای رسیدن به خواستههایشان است.
