اطفال توجه مراقب خود را میخواهند. آنها به انجام هر کاری که توجه آنها را جلب میکند ادامه خواهند داد.

برخی از اطفال بیشتر زمانی توجه دریافت میکنند که کاری انجام دهند که مراقبشان دوست ندارد. در این صورت، طفل به انجام آن کارها برای جلب توجه ادامه خواهد داد.

در عوض، سعی کنید به رفتارهایی که دوست دارید توجه زیادی نشان دهید و چیزهای جزئی را که دوست ندارید نادیده بگیرید. این به طفل نشان میدهد که رفتارهای منفی توجه شما را جلب نخواهد کرد. آنها یاد خواهند گرفت که وقتی کارهایی را انجام میدهند که شما دوست دارید، توجه شما را جلب میکنند.

احساسات بزرگ فکر کردن یا صحبت منطقی را دشوار میسازد.

وقتی اطفال احساسات بزرگی دارند، بسیاری از مراقبان میخواهند بپرسند که چرا ناراحت هستند یا به آنها بگویند که چرا نباید ناراحت باشند. اما، صحبت کردن میتواند طفل را تحت فشار قرار دهد و آرام شدن را دشوارتر کند.

در عوض، سعی کنید ساکت بمانید و از مهارت‌ های آرام‌ سازی استفاده کنید تا زمانی که فرزند تان آرام شود. سپس وقتی فرزندتان آرام است و میتواند در مورد آنچه اتفاق افتاده صحبت کند، توجه مثبت زیادی نشان دهید.

لازم نیست همه چیز را فوراً درست کنید. کوشش کنید از آن زمان برای تمرین مهارت‌ های آرام‌ سازی استفاده کنید. سپس، وقتی هر دو آماده بودید به فرزندتان کمک کنید.