همه افراد نیاز دارند که احساس دوست داشته شدن، ارزشمند بودن و مفید بودن کنند. اطفال زمانی یاد میگیرند که برای خود ارزش قائل شوند که مراقبانشان از آنها تعریف کنند.

شما ممکن است بگویید: «تو چه کمک‌ کننده خوبی هستی» یا «من عاشق مهربانی تو هستم».

مردم میخواهند در کنار افرادی باشند که به آنها احساس خوبی میدهند.

وقتی از کاری که فرزندتان انجام می‌دهد خوشتان میآید، به او بگویید. گاهی اوقات یک «دوستت دارم» ساده میتواند بسیار موثر باشد.

ستودن به اطفال کمک میکند تا احساس کنند که دیده و دوست داشته میشوند. بخشی از ایجاد یک رابطه گرم و مثبت، توجه و تصدیق رفتارهای و انتخاب‌های خنثی اطفال است.

شما ممکن است بگویید: «من رنگ‌ هایی را که انتخاب میکنی دوست دارم» یا «ممنون که در مورد روزت به من گفتی».

وقتی رفتارهای خاصی را ستایش میکنید، آن رفتارها افزایش مییابند. ستایش زمانی بهترین کارایی را دارد که با توجه استراتژیک و اجتناب از منفی‌ها استفاده شود. اطفال کاری را انجام می‌دهند که بیشترین توجه را به خود جلب کند، اما ترجیح می‌دهند توجه مثبت شما را جلب کنند.

تصور کنید فرزندتان اغلب فریاد میزند. در این صورت، هر زمان که فرزندتان مودبانه سوال کرد یا مهربانانه صحبت کرد، میتوانید از او تعریف کنید. به عنوان مثال، «ممنون که مودبانه سوال کردی» یا «من از شنیدن حرف‌های مهربانانه تو خوشم میآید».