وقتی آنچه را که فرزندتان می‌گوید به شکل تأیید آمیز تکرار میکنید، به آن‌ ها اطلاع میدهید که حرف‌ هایشان را میشنوید، به آنچه می‌گویند علاقه‌ مند هستید و میخواهید بیشتر بشنوید.

وقتی آنچه را که فرزندتان میگوید بازتاب میدهید، احساسات او را تأیید میکنید. پس از آن، کودکان معمولاً بهتر می‌توانند با احساسات خود کنار بیایند.

به عنوان مثال، تصور کنید فرزندتان خیلی ناراحت و در حال گریان پیش شما می آید. به جای پرسیدن جزئیات، نکات اصلی آنها را بازتاب دهید. اگر نمیتوانید بفهمید چه میگویند، شاید با «یک اتفاقی افتاده!» شروع کنید.

برخی از طفال در مکان‌ های جدید خجالتی یا ساکت هستند. اگر سؤالات زیادی بپرسید، ممکن است عصبی یا ساکت‌ تر شوند. در عوض، ساکت بمانید و فقط چیزهایی را که میگویند بازتاب دهید. آن‌ها احساس راحتی بیشتری خواهند کرد و شروع به صحبت کردن بیشتر میکنند. بازتاب‌ ها به طفل اطلاع میدهند که شما آنجا هستید و علاقه‌ مند هستید، اما اگر نخواهند، آن‌ها را مجبور به صحبت نکنید.

بازتاب آنچه اطفال میگویند به آنها اجازه میدهد دوباره کلمات خود را بشنوند. این به آنها کمک میکند تا گفتار خود را بهتر درک کنند.

اطفال به صورت عموم به کمک در تلفظ یا دستور زبان نیاز دارند. میتوانید از بازتاب‌ ها برای نشان دادن روش صحیح بیان آنچه سعی کرده‌اند بگویند، بدون گفتن «تو اشتباه میکنی» استفاده کنید.

به عنوان مثال، تصور کنید کودک خردسال شما در حالی که به یک توپ اشاره میکند، میگوید «با». میتوانید با گفتن «توپ. تو توپ را میخواهی.» بازتاب دهید.

تصور کنید طفل بزرگتر شما میگوید: «آنرا که من میخواستم، گرفته شده بود.» می‌توانید با گفتن «مورد علاقه تو قبلاً گرفته شده بود.» بازتاب دهید.