نافرمانی یعنی انجام دادن کاری که به شما گفته شده است انجام ندهید، یا انجام ندادن کاری که به شما گفته اند انجام بدهید.
طفل با بلند شدن از تخت و بازی کردن با اسباب های بازی ، مقررات جاافتادهی ماندن در تخت را پس از آنکه والد چراغ را خاموش میکند، نقض میکند.
یکی از والد به طفل میگوید برای مکتب لباس بپوشد و طفل این کار را انجام نمیدهد.
سرپیچی یعنی مقاومت آشکار در برابر انجام کاری که به شما گفته اند یا نافرمانی جسورانه.
یکی از والد به طفل میگوید برای مکتب لباس بپوشد و پاسخ این است: «نه!»
یکی از والد به طفل میگوید: «بادنجانهای رومی را نخور که از برادرت است!» طفل به او نگاه میکند و دقیقاً همان کاری را انجام میدهد که به او گفته اند انجام ندهد.
آنها این را از کجا میآورند؟
وقتی اطفال خسته، گرسنه، تشنه، تحت فشار یا در موقعیتهای جدید هستند، فکر کردن درباره گزینه ها برایشان سخت تر میشود. ممکن است در این زمانها بیشتر نافرمانی کنند.
برخی اطفال به طور طبیعی مستقلتر و لجبازتر هستند؛ میدانند چه میخواهند. این اطفال احتمالاً وقتی مقررات را درک نمیکنند یا که با آن موافق نیستند، نافرمانی میکنند.
وقتی اطفال مقررات و انتظارات بسیار زیادی دارند، تجربه های ترسناک را پشت سر میگذارند یا تغییرات بزرگی در زندگی شان رخ میدهد، ممکن است احساس کنند کنترول را از دست میدهند. این اطفال ممکن است برای به دست آوردن کنترول، سرپیچی کنند.
