به آخرین باری که 5 دقیقه متوالی با طفل خود روی زمین بازی کردید فکر کنید. چند وقت گذشته؟ آیا احساس آرامش و سرگرمی داشت؟ در مورد فرزندتان چه آموختید؟

ما به عنوان والدین پرمشغله اغلب زمانی برای بازی با فرزندانمان نداریم. وقتی این کار را انجام می‌دهیم، ممکن است احساس کنیم که یک کار طاقت فرسا است، یا می‌توانیم احساس کنیم که باید در تمام مدت به طفل خود آموزش دهیم و اصلاح کنیم. مراقبت روزانه به ما یادآوری می کند که عقب نشینی کنیم و فقط از فرزندانمان لذت ببریم.

• اطفال از طریق بازی با جهان آشنا می شوند.
• بازی با مراقبان به اطفال کمک می کند تا مهارت های بازی با دوستان را توسعه دهند.
• بازی به اطفال در یادگیری کلمات کمک می کند.
• اطفال در بازی موقعیت ها را به نمایش می گذارند تا یاد بگیرند که چگونه آنها را مدیریت کنند.
• وقتی والدین در بازی از فرزند خود پیروی می کنند، به طفل می فهماند که نظریه های آنها مهم است

وقتی اطفال با مراقبان خود اوقات فراغت بازی داشته باشند، تربیت آنها آسان تر می شود.

• آنها تمایل دارند در زمان های دیگر بهتر گوش کنند.
• آنها تمایل دارند در مواقع دیگر کمتر به دنبال جلب توجه باشند.

مراقبت روزانه به مراقبان اجازه می دهد تا هر روز خاطرات مثبتی را با فرزندان خود بسازند. این به ما صبر و حوصله بیشتری در هنگام بروز رفتارهای چالش برانگیز می دهد.

بازی فرصتی برای سرگرمی و خنده مشترک است. این باعث می شود روابط قوی تر شود.

• اطفال اغلب بیشتر در مورد زندگی خود با مراقبان خود به اشتراک می گذارند.
• اطفال بیشتر به دنبال کمک هستند.
• اطفال میخواهند زمانی را با مراقبان خود بگذرانند.