این ممکن است مثل تمسخر دیگران با توهین یا تلاش برای آزار دادن، ناراحت کردن یا عصبانی کردن فرد دیگری باشد.
گفتنِ «من شمارا دست نمیزنم» در حالی که انگشتهایشان را یک اینچ پیشروی خواهر یا برادرشان نگه میدارند
گفتنِ حرف بد به یک طفل در میدان بازی
عمداً لت کردن، مشت زدن، لگد زدن یا آسیب رساندن به فرد دیگری
آنها این را از کجا میآورند؟
بسیاری از اطفال دیگران را تحریک میکنند چون از خودشان خوششان نمیآید. وقتی اطفال درباره خودشان افکار و احساسات منفی دارند، اینها میتواند طاقت فرسا شود. ممکن است تلاش کنند آن منفی نگری را متوجه دیگران کنند.
برخی اطفال تحریک کردن یا دعوا کردن با دیگران را از دیدنِ رفتار بزرگسالان و اطفال دیگر به این شکل یاد میگیرند. آنها یاد میگیرند که دعوا کردن یا بدرفتاری کردن راهی برای برآورده شدن نیازها یا ابراز خشم است.
برخی اطفال از روی تکانشگری کلمات توهین آمیز میگویند یا دیگران را تحریک میکنند. آنها نمیخواهند بدخلق باشند. اما یا اثر حرفها و رفتارشان را درک نمیکنند یا آن قدر سریع نمیتوانند فکر کنند که جلوی خودشان را از انجام آن کار بگیرند.
